Web Analytics Made Easy - Statcounter

به گزارش بازرگانی خبرگزاری مهر، وایت برد شیشه‌ای و وایت برد مغناطیسی دو نوع مختلف از وایت بردها هستند که برای نوشتن و پاک کردن با نوارهای وایت برد یا مارکرهای خشک استفاده می‌شوند. اما تفاوت اصلی بین آنها در سطح و جنس برد است:

جنس برد:

وایت برد شیشه‌ای (Glass Whiteboard): این نوع وایت برد از جنس شیشه تولید می‌شود.

بیشتر بخوانید: اخباری که در وبسایت منتشر نمی‌شوند!

شیشه به عنوان سطح نوشتن به کار می‌رود و دارای خصوصیت‌هایی مانند صیقلی بودن و اسیدی برنداشتن نیست.

وایت برد مغناطیسی (Magnetic Whiteboard): این نوع وایت برد ممکن است از جنس فلز یا سایر مواد مغناطیسی باشد. برای نصب مگنت‌ها و تعلیق اسناد یا تصاویر مغناطیسی استفاده می‌شود.

قابلیت مغناطیسی:

وایت برد شیشه‌ای: به طور عموم، وایت برد شیشه‌ای قابلیت جذب مغناطیس ندارد و برای نصب مگنت‌ها مناسب نیست.

وایت برد مغناطیسی: این نوع وایت برد، به عنوان یک سطح مغناطیسی عمل می‌کند و امکان تعلیق اسناد و تصاویر مغناطیسی را فراهم می‌کند.

به طور کلی، انتخاب بین وایت برد شیشه‌ای و مغناطیسی بستگی به نیازها و ترجیحات شما دارد. اگر نیاز به امکان نصب مگنت یا تعلیق اسناد دارید، وایت برد مغناطیسی مناسب‌تر است. اما اگر به دنبال یک سطح نوشتن با کیفیت بالا و ظاهر شیک هستید، وایت برد شیشه‌ای گزینه خوبی است.

تفاوت اصلی بین وایت برد شیشه‌ای و مغناطیسی در مواد سازنده و قابلیت‌های خاص است. در ادامه به چند مورد از آن می‌پردازیم.

وایت برد شیشه‌ای

مواد سازنده: این نوع وایت برد از جلوه‌ای شیشه‌ای ساخته شده است.

قابلیت مغناطیسی: عمدتاً وایت برد شیشه‌ای یا همان گلس برد قابلیت جذب مغناطیس ندارد. به عبارت دیگر، نمی‌توانید مغناطیس‌ها را بر روی سطح آن چسباند.

مقاومت بالا: به دلیل استفاده از شیشه، این نوع وایت برد معمولاً مقاومت بیشتری در برابر خطوط و خش‌ها دارد.

ظاهر زیبا: با توجه به مواد با کیفیت بالا مورد استفاده در ساخت، وایت برد شیشه‌ای دارای ظاهری شفاف و زیباست.

وایت برد مغناطیسی:

مواد سازنده: این نوع وایت برد از جلوه‌ای مغناطیسی ساخته شده است که به افراد امکان اتصال مغناطیسی فراهم می‌کند.

قابلیت مغناطیسی: این وایت برد قادر است مغناطیس‌ها را جذب کند. این امکان به کاربران اجازه می‌دهد تا به سطح وایت برد مغناطیس‌ها، نمودارها یا تصاویر مغناطیسی را الحاق کنند.

مناسب برای آموزش: وایت بردهای مغناطیسی به خصوص در محیط‌های آموزشی مفید هستند. معلمان می‌توانند با استفاده از مغناطیس‌ها و کارت‌های مغناطیسی اطلاعات را به سادگی نمایش دهند و توجه دانش‌آموزان را جلب کنند.

کمترین مقاومت: به دلیل استفاده از جلوه‌ای مغناطیسی، این وایت برد معمولاً کمترین مقاومت را در برابر خطوط و خش‌ها دارد.

در انتخاب بین وایت برد شیشه‌ای و مغناطیسی، نیازها و نیازمندی‌های خاص محیط استفاده شما تعیین‌کننده خواهند بود.

وایت برد شیشه‌ای ارزان‌تر است یا وایت برد معمولی؟

وایت برد شیشه‌ای و وایت برد معمولی دو نوع از تخته‌های سیاه‌نویس و سفیدنویس هستند که برای نوشتن با مدادهای وایت برد یا خش خوردن با نرم افزارهای مشابه استفاده می‌شوند. این دو نوع تخته تفاوت‌هایی دارند که ممکن است تأثیر بگذارد.

وایت برد شیشه‌ای معمولاً از جنس شیشه تولید می‌شود و دارای سطحی صاف و با کیفیت است. این نوع وایت برد ممکن است به دلیل استفاده از شیشه به قیمت بالاتری نسبت به وایت برد معمولی باشد. از طرف دیگر، سطح شیشه‌ای ممکن است به سرعت لکه بخورد و نیاز به تمیزکاری مکرر داشته باشد.

وایت بردهای معمولی معمولاً از مواد مرغوب دیگری مانند ملامینه یا فایبرگلاس تهیه می‌شوند و سطح آن‌ها ممکن است کمی خشن‌تر باشد. این امر ممکن است باعث افزایش مقاومت در برابر خط و خش شود. قیمت وایت بردهای معمولی معمولاً کمتر از وایت بردهای شیشه‌ای است.

اگر نیاز به یک سطح نوشتن با کیفیت بالا و استفاده طولانی‌مدت دارید، وایت برد شیشه‌ای ممکن است گزینه بهتری باشد. اما اگر برای استفاده موقت یا در مکان‌های با تردد بالا هستید و می‌خواهید هزینه را کاهش دهید، وایت برد معمولی نیز گزینه مناسبی است.

جنس وایت برد شیشه‌ای بهتر است یا وایت برد معمولی؟

انتخاب بین وایت برد شیشه‌ای و وایت برد معمولی به نیازها و ترجیحات شما بستگی دارد. هرکدام از این انواع ویت بردها دارای ویژگی‌ها و مزایا و معایب خاصی هستند. در زیر توضیحاتی در مورد هرکدام آورده شده است:

وایت برد شیشه‌ای:

مزایا:

کیفیت تصویر بالا: تصاویر روی وایت برد شیشه‌ای با کیفیت بهتری نمایش داده می‌شوند.

نگهداری آسان: تمیز کردن و نگهداری این نوع وایت برد بسیار آسان‌تر است.

استفاده به عنوان صفحه‌ی تعاملی: برخی از مدل‌های وایت برد شیشه‌ای قابلیت تعامل با کامپیوتر و نمایش تصاویر از طریق USB یا سیستم عامل‌های خاص را دارند.

معایب:

هزینه بالاتر: وایت برد شیشه‌ای معمولاً گران‌تر از وایت برد معمولی است.

حساسیت به ضربه: شیشه ممکن است حساس به ضربه باشد و در صورت شکستن نیاز به تعویض داشته باشد.

وایت برد معمولی:

مزایا:

هزینه مناسب‌تر: وایت برد معمولی اغلب ارزان‌تر از مدل‌های شیشه‌ای است.

مقاومت بیشتر در برابر ضربه: این نوع وایت بردها معمولاً از جنس مواد مقاوم‌تری ساخته می‌شوند.

معایب:

کیفیت تصویر کمتر: تصاویر روی وایت برد معمولی ممکن است کیفیت کمتری نسبت به شیشه‌ای داشته باشند.

نگهداری مشکل‌تر: پاک کردن نوشته‌ها بر روی وایت برد معمولی ممکن است مشکل‌تر باشد و نیاز به استفاده از محلول‌های تمیزکننده داشته باشد.

به طور کلی، اگر بودجه شما محدود است و یا مقاومت در برابر ضربه برای شما اهمیت دارد، ممکن است وایت برد معمولی مناسب‌تر باشد. اما اگر به کیفیت تصویر بالا و امکانات تعاملی نیاز دارید و آماده‌اید برای این امکانات بیشتر هزینه کنید، وایت برد شیشه‌ای گزینه‌ی خوبی خواهد بود.

این مطلب، یک خبر آگهی بوده و خبرگزاری مهر در محتوای آن هیچ نظری ندارد.

کد خبر 5962837

منبع: مهر

کلیدواژه: کسب و کار کسب و کارهای اینترنتی فضای کسب و کار کسب و کار کسب و کارهای اینترنتی خرید آنلاین فضای کسب و کار بورس تهران پیامک سازمان بورس و اوراق بهادار مواد غذایی بورس تسهیلات دندانپزشکی مسابقات آسیایی صنعت چوب بلیت هواپیما وایت برد شیشه ای و مغناطیسی وایت برد مغناطیسی نوع وایت برد وایت بردهای مغناطیس ها

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت www.mehrnews.com دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «مهر» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه درخواست حذف این خبر را دارید، کد ۳۹۲۶۶۳۹۴ را به همراه موضوع به شماره ۱۰۰۰۱۵۷۰ پیامک فرمایید. لطفاً در صورتی‌که در مورد این خبر، نظر یا سئوالی دارید، با منبع خبر (اینجا) ارتباط برقرار نمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

خبر بعدی:

از تخته‌ سیاه به پرده نقره‌ای؛ بازیگرانی که معلم بودند

«بازیگری همان معلمی است با این تفاوت که تخته معلمی، سیاه است و تخته بازیگری، سفید». این جمله را سیدجواد هاشمی در یکی از مصاحبه‌هایش گفته است. بازیگری که احتمالا بیشتر از بقیه می‌دانیم و خبر داریم که معلم است و سال‌هاست در استخدام آموزش و پرورش. کسی که حتی در همین مصاحبه می‌گوید که هنرپیشه نیست و معلم است و حتی احسان علیخانی و فرزاد جمشیدی روزی شاگردهایش بوده‌اند.

به گزارش ایرنا، علاوه بر او، بازیگران دیگری هم هستند که نمی‌دانیم پیش از آن‌که بازیگری پیشه کنند، معلم بوده‌اند. بعضی نیز مانند هاشمی، همچنان معلم‌اند و از تدریس لذت می‌برند. سینمای ایران از این دست معلم‌ها هم کم نداشته؛ از آن معلم‌هایی که سر کلاس، نصف بیشتر زنگ را به سوالات شاگردانشان درباره فیلم‌هایی که بازی می‌کنند، جواب داده‌اند. همان‌هایی که امروز سینما بیشتر از هر زمان دیگری باید به احترامشان بایستد و تمام قد به آن‌ها تبریک بگوید.

وقتی احسان علیخانی هم شاگرد ِجواد هاشمی بود

احتمالا بسیار تعجب‌برانگیز باشد شنیدن اینکه سیدجواد هاشمی؛ بازیگری که اکثر نقش‌هایش با جبهه و جنگ و شهادت عجین شده، ۲۹ سال است که معلم آموزش و پرورش است و به جز انگلیسی، ریاضی و فیزیک، همه چیز تدریس کرده است. هاشمی این طور که تعریف کرده از ۱۷ سالگی معلم بوده و تدریس می‌کرده و آنقدر سن کمی داشته که گاهی او را با شاگردانش اشتباه می‌گرفتند.

البته که او در مصاحبه‌ای گفته بود که تعلیقش کردند، اما چون برای پول هیچ وقت درس نداده، بیشتر شاگردانی که وارد این حوزه کرده، برایش اهمیت دارند. او گفته است: شاید کسی باور نکند فرزاد جمشیدی، احسان علیخانی، امیرحسین مدرس در رده مجری‌گری، حسین هوشیار، ابوالفضل بختیاری در مداحی، شاگرد‌های من بودند.

شاید کسی باورش نشود شهناز حقیقی، امیر بکان، علی تفرشی و علی لهراسبی در حوزه موسیقی، علی سلیمانی، عباس غزالی و خیلی از بازیگر‌های اصلی تئاتر یا بر و بچه‌هایی که الان تهیه‌کننده‌های اصلی برنامه‌های تلویزیونی هستند، محمد هاشمی اصل و قنبری شاگرد‌های من بودند و من برای همه آن‌ها خوشحالم که بهتر از من شدند.

هاشمی این طور که تعریف کرده از ۱۷ سالگی معلم بوده و تدریس می‌کرده و آن‌قدر سن کمی داشته که گاهی او را با شاگردانش اشتباه می‌گرفتند. در کانون حر به بچه‌های جوادیه و نازی‌آباد درس می‌داده و کلاس‌هایی برگزار می‌کرده که خروجی آن‌ها بیشتر هم مداح بودند.

حتی گلزار هم معلم بوده؛ آن هم معلم دینی!

پیش از ماه عسل ۹۷ و گفت‌وگوی احسان علیخانی با او به طور رسمی و خبری کسی نمی‌دانست محمدرضا گلزار هم معلم بوده باشد. او در آن مصاحبه گفت که عربی و معارف کنکور درس می‌داده و همین تعجب طرفداران او را بیشتر هم کرد. چون همزمان با تدریس، بازیگری هم می‌کردم برای بچه‌ها جالب بود که معلم‌شان را مثلا روز‌ها سر کلاس و شب‌ها در تلویزیون ببینند.

گلزار که نقش شاخصی به عنوان معلم در سینمای ایران نداشته، اما در آن مصاحبه گفت که بچه درس خوان بوده و عربی کنکورش را ۱۰۰ درصد جواب داده بود. همین باعث شده بود او پیشه معلمی را تجربه کند و سه سال عربی و معارف درس بدهد.

شاید تنها جایی که طرفداران گلزار او را در محیط دانشگاه دیده باشند شام آخر فریدون جیرانی و سلام بمبئی قربان محمدپور بوده که در هر دو دانشجو بود. گلزار در آن مصاحبه گفت که رتبه ۵ کنکور هم بوده و همه این‌ها ناگفته‌های جالبی را درباره این بازیگر پر طرفدار و ابعاد دیگری از زندگی شخصی او علنی کرد.

مهران رجبی؛ بازیگر شوخ و معلمی جدی

مهران رجبی هم مانند سیدجواد هاشمی از معلم بودن خود زیاد صحبت کرده. او با آن‌که ۲۰ سال سابقه تدریس دارد، اما معلمی را رها کرده و به بازیگری روی آورده. جالب آن‌که ورودش به بازیگری هم با بچه‌های مدرسه همت بوده و نقش معلمی را ایفا کرده که هنوز در خاطر بسیاری از ما مانده است.

رجبی برخلاف ظاهر شوخ و خندانی که دارد از خاطرات سر کلاس و اخلاق جدی‌اش می‌گوید: من سر کلاس‌ها با متعلمین و هنرجو‌ها جدی بودم، نه این که بخواهم برخورد جدی و خشک با آن‌ها داشته باشم، اما به هر حال اقتضای کلاس درس شوخی و خنده نیست و من هم زمانی که سر کلاس بودم در جایگاه یک معلم قرار داشتم نه یک بازیگر که قرار است مثلا یک نقش کمدی را بازی کند.

او هم همچون بقیه بازیگرانی که معلم هم بودند، با چالش سوالات بچه‌ها سر کلاس درباره بازیگری او مواجه بوده و می‌گوید: یادم می‌آید، چون همزمان با تدریس، بازیگری هم می‌کردم برای بچه‌ها جالب بود که معلم‌شان را مثلا روز‌ها سر کلاس درس و شب‌ها در تلویزیون ببینند.

از تدریس در روستا تا «ورود آقایان ممنوع» به روایت زهره حمیدی

دو سال تدریس و معلم دو مقطع متفاوت بودن کافی است تا او را بازیگری بدانیم که پیش از آن‌که پایش به دنیای سینما و بازی جلوی دوربین باز شده باشد، تجربه دنیای متفاوت کلاس درس را در کارنامه‌اش داشته است. زهره حمیدی بازیگری است که اتفاقا جلوی دوربین نیز تجربه معلمی را داشته و در ورود آقایان ممنوع هم نقش یک معلم ریاضی را ایفا می‌کرد.

حمیدی می‌گوید: من در سال‌های ۵۲ تا ۵۴ معلم بودم. آن زمان در در روستا بودیم و من هم مربی مهد کودک بودم و هم در یک پروژه با عنوان «پیکار با بی‌سوادی» به زنان و دختران جوان درس می‌دادم. آن زمان خودم در رشته اقتصاد تحصیل می‌کردم و هم‌زمان درس هم می‌دادم.

حمیدی البته از آن مادرانی بوده که خیلی زود ازدواج کرده و بعد طعم مادر شدن را چشیده بودند و همین باعث شده بود که هم تحصیل کند، هم مادری و هم بچه هایش را هنگام تدریس با خودش به مهدکودک ببرد. او می‌گوید تدریس در مهدکودک را هم انتخاب کرده است.

او بعدتر که تدریس را تجربه کرد، به دختران جوان هم درس داد و از تاثیر تجربه تدریس در بازیگری اینطور می‌گوید: خیلی از بازیگران ما قبلا شغل معلمی را دنبال کرده‌اند. معلم بودن دنیای جذابی دارد و تجربه شناخت انسان‌ها را فراهم می‌کند؛ تجربه‌ای که به کار بازیگر هم می‌آید. از جمله خود من که در مقطع معلم بودنم با پدر‌ها و مادر‌ها و دانش آموزان زیادی سروکار داشتم و خواسته یا ناخواسته به کاراکتر‌ها دقت می‌کردم.

انتخاب سخت مهوش وقاری میان بازیگری و معلمی

وقاری و همسر مرحومش برعکس بسیاری از زوج‌های بازیگر، به جای آن‌که پشت صحنه یا در آفیش‌های فیلمبرداری با هم آشنا شده باشند، در اداره کل تربیت معلم با هم آشنا شدند و بعد ازدواج کردند. دو بازیگر با عقبه معلمی که هر دو هم بازنشسته آموزش و پرورش هستند. البته وقاری در مصاحبه هایش گفته که علیرغم عشق و علاقه‌ای که به تدریس داشته، زودتر از موعد خود را بازنشسته کرده است.

او از ارتباط جالب بین هنر تصویر و تدریس و درک بچه‌ها از این مساله می‌گوید: من در آن زمان به عنوان بازیگر در خانه شاگرد‌ها هم حضور داشتم و همین باعث شده بود که با من احساس نزدیک‌تری داشته باشند. گاهی هم بسیاری از بچه‌ها رودربایستی داشتند و به خاطر همین رودربایستی همه درس‌ها را به خوبی می‌خواندند، چون فکر می‌کردند اگر درس نخوانند من از تلویزیون این اتفاق را به خانواده آن‌ها می‌گویم. بچه‌ها رودربایستی داشتند و به خاطر همین رودربایستی همه درس‌ها را به خوبی می‌خواندند، چون فکر می‌کردند اگر درس نخوانند من از تلویزیون این اتفاق را به خانواده آن‌ها می‌گویم.

هرچند که او طی اتفاقی که نطفه آن به بازیگر بودن او برمی‌گردد، با مدیر مدرسه به مشکل می‌خورد و از او خواسته می‌شود یا بازیگری را کنار بگذارد و در آن مدرسه بماند یا از آن مدرسه برود. او نیز حالا از آن اتفاق به عنوان اعتراضی یاد می‌کند که در مقابل این خواسته انجام داد و خود را بازنشسته کرد.

او در این‌باره گفته: کار معلمی را دوست داشتم مثل بازیگری؛ چون آنجا ارتباط با بچه‌ها را به همراه داشت و آدمی را زنده نگه می‌داشت و در کار بازیگری هم این ارتباط و تعامل با مردم برقرار است. دوست داشتم همچنان معلم باشم، در راهنمایی و دبیرستان تدریس می‌کردم، اما به هر طریقی این ناراحتی و اتفاق باعث شد، بازنشسته شوم.

وقاری بیش از همه بازیگرانی که گفتیم در فیلم‌ها معلم بوده است. از، به من بگویید چه کنم و یک سوال و هزار جواب تا زیر پوست شهر و مدرسه مادربزرگ‌ها که در آن ناظم بود.

او که دو سالی می‌شود همسرش محسن قاضی‌مرادی را از دست داده، از مدرسه مادربزرگ‌ها به عنوان سریالی یاد می‌کند که بیش از همه کار‌ها او را یاد دوران معلمی خودش انداخته و گفته: این سریال مرا یاد آن دوران انداخت که سر امتحان‌ها به جای اینکه سختگیری کنیم به مادربزرگ‌ها کمک هم می‌کردیم، چون می‌دانستیم آن خانم نوه دارد و وقتِ درس خواندن آن‌طور که باید و شاید را ندارد.

پاسخ به کنجکاوی بچه‌ها به شرط درس خواندن

برخلاف سیدجوادهاشمی که همه چیز به جز ریاضی تدریس کرده، سیروس همتی از آن دست بازیگران این لیست است که اختصاصا دبیر ریاضی بوده و هست. او خودش در این‌باره می‌گوید که توانسته سختی ریاضی را به کمک بازیگری، با هنر ترکیب و برای بچه‌ها آسان کند. من سر کلاس لذت می‌برم که دانش‌آموزانم چیز‌هایی درباره بازیگری از من می‌پرسند و من می‌گویم به شرطی که درس بخوانند و کنفرانس بدهند، به سوالات بازیگری‌شان پاسخ می‌دهم.

او که در فیلم فرار از اردو نقش یک مربی را ایفا کرده و درباره تاثیر بازیگری روی تدریس می‌گوید: با استفاده از بازیگری تاثیر بیشتری در کلاس‌های درسی داشتم و به خاطر این حرفه است که می‌دانم در کجای کلاس قرار بگیرم، از چه لحنی استفاده کنم و چگونه رفتار کنم.

او هم مثل باقی بازیگرانی که معلم هستند یا زمانی معلم بوده اند از سوالات بی امان شاگردانش درباره بازیگری در امان نیست و وقتی از او سوال شده که بچه‌ها از تو نمی‌خواهند تا آن‌ها را به این حرفه معرفی کنی گفته: من سر کلاس لذت می‌برم که دانش آموزانم چیز‌هایی درباره بازیگری از من می‌پرسند و من می‌گویم به شرطی که درس بخوانند و کنفرانس بدهند، به سوالات بازیگری شان پاسخ می‌دهم.

او حتی فیلمنامه یکی از مهم‌ترین آثاری که نوشته یعنی کن پامنار را با موضوع زنی معلم نوشته که تلاش می‌کند از آبروی خود در برابر دزدان دفاع کند. چند روز پیش هم خبری اعلام شد که او قرار است برنامه‌ای مرتبط با دغدغه‌های معلمان به نام استودیو معلم را اجرا کند که از شبکه آموزش پخش می‌شود. جالب است که در این برنامه و در یک آیتم فیلم‌های سینمایی ایران و جهان که درباره معلمان است مورد بررسی قرار می‌گیرد و عجین شدن سینما و تدریس دیگر نه فقط برای خود همتی بلکه برای مخاطبان نیز مسجل می‌شود.

دیگر خبرها

  • حسینیه امام خمینی(ره) حال و هوای کلاس درس گرفت
  • کتیبه متفاوت با الهام از تخته‌ کلاس درس در حسینیه امام خمینی(ره) | عکس
  • از تخته‌ سیاه به پرده نقره‌ای؛ بازیگرانی که معلم بودند
  • شیطنت بن وایت هنگام ضربه پنالتی سون هیونگ مین در دیدار تاتنهام و آرسنال / فیلم
  • ۷ چالش بزرگ که شما را سرسخت‌تر از آدم‌های معمولی می‌کند
  • جویدن ناخن با کدام اختلالات سلامت روان ارتباط دارد؟
  • معمای فرسایش مداری مشتری‌های داغ حل شد
  • گندم معمولی هر کیلو۱۸۵۰۰تومان از کشاورزان استان خریداری می شود
  • نابودی سریع ۹۹ درصد میکروب‌ها با فناوری جدید فرابنفش
  • امدادرسانی به ۶۲۰۰ نفر در سیل و آبگرفتگی ۱۳ استان